Aku tak suka memberi pilihan.
بسم الله الرحمن الرحيم
Assalamu'alaikum and hi !
La haula wa la quwwata illa billah !
Woah... lama gilaa rasanya tak buka blog ni.. tak menyempat lah.. hmm.. pejam celik pejam celik dah pun sampai ke cuti pertengahan semester.. yang awesome nya aku boleh plak dok berkorban balik lambat lambat.. hahaha.. semua ini sebab aku dah balik kedah dua minggu lepas , so feel tu dah hilang laa.. adoiii.. tambah pulak , kami bukan jenis yang dilatih untuk kerap balik ke rumah..semua ini tidak lain dan tidak bukan adalah kerana ekonomi diri sendiri. hehe. :)
Okay lah.. Jom lah merapu kejap.. :P
Okay. Sebenarnya aku bersyukur sangat sebab parents aku jenis tak conquer sangat.. contoh, dari sekolah menengah lagi aku boleh p mana-mana sendiri.. hujung minggu, agak-agak tak mau balik rumah, call la habaq nak p rumah kawan sekian2, pi tidur rumah depa..
Cuma satu lah perangai buruk aku-
Aku tak suka memberi pilihan.
Tanya boleh atau tak.
Perangai aku-
"ummi minggu ni kakak nak p rumah kawan kat Gurun..saja laa..tak kan tiap2 minggu nak balik rumah, waktu2 belajar ni la kita nak berjalan kenal family orang.." *bercakap dengan gaya yakin melalui corong telefon asrama*
Okay. pandai tak buat ayat. hahaha.
Ayat aku tak akan bermula dengan, "boleh tak nak pi rumah sekian2...?"
Standard laa beb,, masing2 boleh teka, konfem parents jawab tak boleh.. :P
Jadi, kerja aku dulu memang agak psycho laa...
Sampaikan aku boleh pi tidur rumah kawan dekat Langkawi (yang paling jauh la bagi aku).. ^^
Kota Sarang Semut-Gurun-Baling-Yan-Langkawi-Kuala Nerang
Semua ni yang aku pernah pi masa zaman sekolah menengah.. :)
*bajet puas hati sebab boleh jalan rata*
Syukur laah..
Tapi--
Lepas ni kena faham dah la kalau anak-anak aku buat perangai camni nanti.
Hahaha...
Ok.
Sekian.
ADDINAISYAH
23032014
1100
Assalamu'alaikum and hi !
La haula wa la quwwata illa billah !
Woah... lama gilaa rasanya tak buka blog ni.. tak menyempat lah.. hmm.. pejam celik pejam celik dah pun sampai ke cuti pertengahan semester.. yang awesome nya aku boleh plak dok berkorban balik lambat lambat.. hahaha.. semua ini sebab aku dah balik kedah dua minggu lepas , so feel tu dah hilang laa.. adoiii.. tambah pulak , kami bukan jenis yang dilatih untuk kerap balik ke rumah..semua ini tidak lain dan tidak bukan adalah kerana ekonomi diri sendiri. hehe. :)
Okay lah.. Jom lah merapu kejap.. :P
Okay. Sebenarnya aku bersyukur sangat sebab parents aku jenis tak conquer sangat.. contoh, dari sekolah menengah lagi aku boleh p mana-mana sendiri.. hujung minggu, agak-agak tak mau balik rumah, call la habaq nak p rumah kawan sekian2, pi tidur rumah depa..
Cuma satu lah perangai buruk aku-
Aku tak suka memberi pilihan.
Tanya boleh atau tak.
Perangai aku-
"ummi minggu ni kakak nak p rumah kawan kat Gurun..saja laa..tak kan tiap2 minggu nak balik rumah, waktu2 belajar ni la kita nak berjalan kenal family orang.." *bercakap dengan gaya yakin melalui corong telefon asrama*
Okay. pandai tak buat ayat. hahaha.
Ayat aku tak akan bermula dengan, "boleh tak nak pi rumah sekian2...?"
Standard laa beb,, masing2 boleh teka, konfem parents jawab tak boleh.. :P
Jadi, kerja aku dulu memang agak psycho laa...
Sampaikan aku boleh pi tidur rumah kawan dekat Langkawi (yang paling jauh la bagi aku).. ^^
Kota Sarang Semut-Gurun-Baling-Yan-Langkawi-Kuala Nerang
Semua ni yang aku pernah pi masa zaman sekolah menengah.. :)
*bajet puas hati sebab boleh jalan rata*
Syukur laah..
Tapi--
Lepas ni kena faham dah la kalau anak-anak aku buat perangai camni nanti.
Hahaha...
Ok.
Sekian.
ADDINAISYAH
23032014
1100
Comments